إنّ اللّه حَرَّمَ الجَنَّةَ على كُلِّ فَحّاشٍ بَذِیءٍ، قَلیلِ الحَیاءِ، لا یُبالِی ما قالَ ولا

ما قیلَ لَهُ؛

خداوند بهشت را بر هر فحّاش بد زبان بى شرمى كه باكى ندارد چه

گوید و چه شنود، حرام كرده است.

(كافی، ج 2، ص 323، ح 3 - منتخب میزان الحكمة، ص 440)